Prestižnu nagradu Aleksandar Lifka, koju Festival evropskog filma Palić dodeljuje za doprinos evropskoj kinematografiji, ove godine će dobiti reditelj Ken Russell i glumac Predrag Miki Manojlović.
Poznati britanski reditelj Ken Russell rođen je 3. jula 1927. godine u Sautemptonu. Kratko se bavio plesom i fotografijom da bi rediteljsku karijeru započeo na televiziji. Od kraja 50-ih za BBC je snimio nekoliko biografskih dokumentaraca o kompozitorima, među kojima se posebno izdvaja film Song of Summer o Frederiku Deliusu i Eriku Fenbiju – jedan od filmova koji Russell često navodi kao svoj omiljeni.
Filmografija Kena Russella obiluje naslovima koji su uzburkali javnost. Izdvajamo samo neke: The Women in Love (1969, nominovan za Oskara u više kategorija, ujedno i jedina Russellova nominacija za režiju, nagrađen Oskarom za najbolju glavnu žensku ulogu – Glenda Jackson, nominovan u više kategorija za BAFTA nagradu, dobitnik Zlatnog globusa za najbolji strani film), The Devils (1971, proglašen najboljim stranim filmom na prvom Venecijanskom festivalu), Tommy (1975, nominovan za Oskara u više kategorija i dobitnik Zlatnog globusa za najbolju žensku ulogu u mjuziklu), Altered States (1980, nominovan za Oskara za najbolju filmsku muziku) ili kultni naslovi Gothic (1986.) i The Lair of the White Worm (1988.).
Daleko kontroverzniji, drugi Russellov film – The Devils, kritikovan je usled jeretičkog pristupa crkvi (korupcija, seksualnost). Kompanija Warner Brothers još uvek nije pustila integralnu verziju ovog filma.
Duhovitost i beskompromisnost sa kojima je Ken Russell podnosio otpor kritičara i producentske uzuse, u jednom trenutku napustuvši rad na filmu (kada se posvetio operi) zauvek su stvorili predstavu o ovom reditelju kao intrigantnom umetniku koji raskrinkava licemerje filmskih predstava i realnosti koju one odslikavaju.
Ken Russell je otac petoro dece iz poslednjeg braka, sa kostimografkinjom Shirley Russell, inače zaslužnom za kostime u filmu Women in Love. Trenutno radi na filmu Moll Flanders nastavljajući svoju tradiciju korišćenja literarnih predložaka za scenarije. Film je najavljen za 2010. godinu.
Filmski, pozorišni i TV glumac Miki Manojlović rođen je 5. aprila 1950. godine u Beogradu. 1972. godine diplomirao je na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu. Za pozorišna ostvarenja (uloge u komadima Čehova, Kamija, Šnajdera i Mihailovića) nagrađen je Oktobarskom nagradom grada Beograda 1979. godine, na smotrama MES u Sarajevu 1982. godine i na Sterijinom pozorju u Novom Sadu, 1985. godine. Za svoja filmska ostvarenja, nagrađen je, između ostalih i nagradom Pavle Vuisić za doprinos jugoslovenskoj kinematografiji, 2004. godine.
Filmsku karijeru otpočeo je u TV seriji Otpisani (1974, r. Aleksandar Đorđević), a zapažen uspeh ostvario ulogom u kultnoj TV seriji Grlom u jagode (1976, r. Srđan Karanović). U širokoj paleti uloga najviše se izdvajaju složene uloge tragičkog karaktera, kao što su, između ostalih, uloge u filmovima Samo jednom se ljubi (1981, r. Rajko Grlić, za koju je nagrađen Grand Prix-om u Nišu i na Festivalu mediteranskih zemalja u Valensiji), Otac na službenom putu (1985, r. Emir Kusturica, nagrađen Zlatnom arenom u Puli i nagradom Car Konstantin u Nišu).
Igrajući, tokom 80-ih u filmovima reditelja svoje generacije, Miki Manojlović je postepeno i vredno gradio svoj glumački profil i u filmovima: Sok od šljiva (1981, r. Branko Baletić), U raljama života (1984, r. Rajko Grlić), Jagode u grlu (1985, r. Srđan Karanović), Tajvanska Kanasta (1985, r. Goran Marković) i Za sreću je potrebno troje (1986, r. Rajko Grlić), učestvujući tako u stvaralački najupečatljivijem periodu filmske istorije u bivšoj SFRJ.
Kao televizijski glumac, Miki Manojlović je ostvario jedno od najupečatljivijih otelotvorenja istorijskih ličnosti – ulogu Vuka Karadžića u istoimenoj TV seriji Đorđa Kadijevića.
Kao zreo glumac kontinuirano radi u Srbiji i inostranstvu, te se njegova skorija karijera može pohvaliti jednako zapaženim ulogama u filmovima renomiranih stranih i domaćih reditelja. Izdvajamo samo neke: Tito i ja (1992, r. Goran Marković), Tango Argentino (1992, r. Goran Paskaljević), Underground (1995, r. Emir Kusturica), Rane (1998, r. Srđan Dragojević), Les amants criminels (1999, r. Francois Ozon), Mortel Transfert (2001, r. Jean-Jacques Beineix), 100 minuta slave (2004, r. Dalibor Matanić), Klopka (2007, r. Srdan Golubović), Irina Palm (2007, r. Sam Garbarski).
Da podsetimo, nagrada Festivala evropskog filma Palić nosi ime po Aleksandru Lifki, jednom od najznačajnijih evropskih figura zaslužnih za promociju “pokretnih slika” u prvoj polovini prošlog veka. Među dosadašnjim dobitnicima nagrade su Lučijan Pintilije, Jirži Mencel, Margareta Fon Trota, Kšištof Zanusi, Dušan Makavejev, Eva Ras, Milena Dravić, Ljubiša Samardžić, Velimir Bata Živojinović, Ištvan Sabo, Mikloš Jančo, Peter Bačo, Ken Loach, Goran Paskaljević…
Ovogodišnjim dobitnicima, nagrada će biti uručena tokom festivala, a Ken Russell će boraviti na Paliću četiri dana. Prisustvo Mikija Manojlovića očekuje se u drugoj polovini festivala.
Šesnaesto izdanje Festivala evropskog filma Palić biće održano od 18. do 24. jula na više lokacija u prelepom prirodnom okruženju kraj jezera Palić, kao i u Subotici.
Posetite zvaničnu prezentaciju festivala – www.palicfilmfestival.com