Home

VESTI

Cinema City: Exit Point

No Comments Film

Cinema City: Exit Point

Dvanaest filmova iz Internacionalnog takmičarskog programa Exit Point, pokreću neka od suštinskih pitanja ljudskog egzistencijalizma, sintetišući veliki spektar iskustava sa različitih strana sveta.

Ovi filmovi, svaki na svoj način, upozoravaju da su temelji ljudske egzistencije poljuljani ratovima, nezasitim konformističkim ambicijama korporacija i političara, deformisanim sistemom vrednosti. Ukazuju da je ugroženo dostojanstvo svakodnevnog života porodice i pojedinca i da čovek polako zaboravlja šta znače reči humanost ili ljubav prema bližnjem.

Raznolike filmske priče ispričane su u najvećem broju slučajeva kroz vizuru dece, kroz članove disfunkcionalnih porodica, ali i kroz odrasle koji su još uvek nečija deca. Kroz njihove ovozemaljske, svakodnevne životne probleme i odnose, prelama se sva surovost realnosti svakodnevice, o čemu reditelji zbore sa različitim poetsko-estetskim senzibilitetima i različitim žanrovskim opredeljenjima. Ali, oni čine još nešto – nude filmove pune topline, ljubavi, humanosti i nade, ne bežeći ni od vedrine ni od humora.

Avganistansko-francuski film „Kabulsko dete” (Kabuli Kid) Barmaka Akrama, gledaoca hvata za srce već posle uvodnih scena.

Avganistansko-francuski film „Kabulsko dete” (Kabuli Kid)

 

Kroz storiju o jednoj muškoj bebi, koju majka odevena u burku ostavlja u taksiju, na brigu zbunjenom taksisti koji i sam ima petoro dece (sve same ćerke), Akram gledaocu stavlja na uvid sve moguće detalje iz svakodnevice razorenog grada i njegovih stanovnika, zalazeći u intimu života porodice iza zatvorenih vrata i društva koje tek treba ponovo da stane na noge, dok okolo još prašti rat. Realistična, pulsirajuća priča o Kabulu naših dana, u kojem valja živeti koliko-toliko normalan život, transformiše se u ljubak i human film.

Njemu se suprotstavlja psihološki složen i nasilan, poetski snimljen a sadržajno uznemiravajući „Dvonogi konj” (Asbe du-pa / Two-Legged Horse), iranske rediteljke Samire Makhmalbaf, takođe snimljen u Avganistanu. Četvrti film koji Samira rediteljski potpisuje, zreliji je i snažniji, ali i tematski mračniji od svih prethodnih. Razlog je u tome što je „Dvonogi konj” surova, realistička priča o metamorfozi čoveka u životinju, ispričana iz vizure obogavljenih avganistanskih dečaka kroz jednostavnu, svakodnevnu dečiju igru dominacije i prevlasti. Film izaziva bol i mučninu, nudi suočavanje sa tragedijom, ranjenim dušama i nasilnošću kao obrascem ljudskog ponašanja. Darvinova teorija, u Samirinom filmu zamenjena je „Teorijom dvonogog konja” koju je u scenariju, plasirao njen otac – slavni reditelj Mohsen Makhmalbaf. Ova teorija dokazuje mogućnost evolucije u suprotnom pravcu – od čoveka u životinju.

I junakinja malog francuskog remek-dela, filma „Stela” (Stella) Silvi Verejd je dete, a sam film priča o odrastanju sedamdesetih godina u Parizu, sa naramkom ogoljenih, kompleksnih emocija tinejdžera koji odrastaju u disfunkcionalnim porodicama, čije likove senzitivno tumače naturščici.

Porodica koja ne funkcioniše, kompleksnost odnosa deca- roditelji, u fokusu su i crno-humornog, „iščašeno” komičnog i veoma stilizovanog južnokorejskog filma „Zastupnici na sahrani” (Members of the Funeral) Bek Sung- Bina – u kojem se stvarnost prepliće sa nastankom novele, razotkrivajući odnose među junacima, ali i u filmu „Katjina sestra” (Het Zusje van Katia/Katia’s Sister), holandskog majstora Mijke de Jonga, saosećajoj priči o imigrantskoj porodoci sastavljenoj od isključivo ženskih članova.

Od emocija, pre svega od neočekivane senzibilnosti, sazdan je intimistički ratni film „Zarobljenik” (Plennyj/ Captive) ruskog reditelja Alekseja Učitela. Radnja filma smeštena je u period od 24 sata u životu dva ruska vojnika koja u vrletima čečenskih planina zarobljavaju mladog čečenskog borca kako bi ih vodio kroz neprijateljsku teritoriju do preostalih ruskih trupa. Uprkos jezičkoj barijeri i činjenici da se nalaze na suprotnim stranama, između vojnika i čečenskog dečaka rađa se neuobičajen emotivni odnos. Učitelov film delikatno istražuje mušku intimnost u ratu, trenutke tokom borbe koji nisu česta tema ratnih filmova, apsurdnost i teror, tanane vojničke muke. Uprkos teškim i gotovo dokumentarističkim ratnim scenama od kojih je većina snimljena u realnom vremenu, zahvaljujući pejzažu koji ima funkciju važnog, često dominantnog filmskog junaka koji je jedini nevin u krvavom ratu, Učitelov film postiže čak i efekte duboke i umirujuće pastoralnosti.

U liričnosti prednjači „Dželenur” (Jalainur) kineskog reditelja Čao Jea, film koji oslikava duboki osećaj žaljenja za svim vrednostima što nestaju kako se vremena menjaju. Suptilno, kroz priču o odnosu starog mašinovođe i njegovog mladog pomoćnika koji ga poput kakvog zaludnog sina prati u stopu, reditelj Čao govori o nekada moćnom rudniku kamenog uglja Dželenur koji je pred zatvaranjem, o položaju radničke klase koja će ostati bez posla i o hiljadama vagona što uskoro neće prevoziti ništa, ni ljude ni rudu. Najsnažniji pripovedač u ovom sinematičnom, poetsko-realističkom filmu je kamera, koja beleži sva osećanja glavnih junaka, kinesku pustaru, hladno nebo i surove pejzaže što odolevaju modernizaciji i napretku.

Čileanski film „Toni Manero” (Tony Manero) Pabla Larena, izvrstan je primer originalnosti portreta života pod opresivnim diktatorskim režimom, koji je čitavu zemlju pretvorio u koncentracioni logor pun pojedinaca što gube sopstveni identitet. Istovremeno šokantan, smešan ali i potresan film, sa junakom koji je svoj opstanak obezbedio plešući, imitirajući Džona Travoltu iz filmova „Groznica subotom uveče” i „Ostati živ”.

Muzičkih tonova, pesme i igre ima i u čudesnom američkom hibridnom filmu, igrano-dokumentarne strukture i dvosmislenog naziva „Courting Condi” (može da znači i udvoriti se ali i suditi, odnosno poslati na sud) Sebastijana Dogarta, u kojem su postavljena i sledeća pitanja: može li jedan sanjar da osvoji srce Kondolize Rajs, doskorašnje državne sekretarke SAD, najmoćnije žene sveta, da li je moguće prići srcu „američke princeze”, otkloniti hladnoću kojom je okružena i spoznati ko je i kakva je ova žena? Odgovori se kriju iza plašta muzičko-dokumentarne tragikomedije, prave sapunske opere sa elementima romanse i biografskog filma, duhovitog i oporog u isto vreme.Na temeljno istraživačko putovanje širom Amerike, u cilju otkrivanja privatnog i političkog života državne sekretarke, Dogart je poveo svog prijatelja muzičara i glumca, simpatičnog Devina Ratreja, I dok Devin u romantičnom zanosu komponuje i izvodi ljubavne pesme posvećene Kondi, razotkrivaju se mnoge šokantne i ne mnogo poznate činjenice o njoj (primera radi, znala je tačno kakvi se sve vidovi torture primenjuju u iračkom zatvoru Abu Graib), uključujući i one kako je menjala živote Amerikanaca i uticala na sudbinu sveta.

Crni humor krasi i „Istražitelja” (A Nyomozó/ The Investigator) Atile Grigora, postavljenog kao detektivski film. Pokretač filmske radnje je prihvatanje izvršenja plaćenog ubistva zarad operativnog zahvata člana porodice, a Grigor svog junaka, pomalo bizarno, a često i veoma duhovito, vodi u neočekivanom pravcu stalno istražujući i kompleksna pitanja morala.

 „Dvonogi konj” (Asbe du-pa / Two-Legged Horse)

Danski film „Okrutno srećni” (Frygteling Lykkeling/Terribly Happy) Henrika Rubena Genca, groteskna je drama sa elementima vesterna i horora, koja osvaja originalnom stilizacijom i nadmoćnim glumačkim performansima.

Sa snažnim socijalnim i humanističkim angažmanom, pleni i italijanska komedija „Avgustovski ručak” (Pranzo di Ferragosto/ Mid-August Lunch) Djanija di Gregorija. U priči o sredovečnom muškarcu koji, naravno poput mnogih Italijana živi sa svojom starom majkom, ali iznenada i sa majkama svojih drugara koji nisu imali gde da ih ostave tokom godišnjeg odmora, i ispod površine komičnih događaja prilikom susreta i komunikacije četiri simpatične bakice, mnogo je toga važnog rečeno. O usamljenosti kao velikom problemu današnjice, o odnosa prema starim licima i samcima, egzistencijalnim problemima i greškama društva. Razgaljujući, veoma duhovit i inteligentno sročen film.

Svi filmovi odabrani za takmičarski program Exit Point, pripadaju bratstvu autorskog, nezavisnog filma, visokih umetničkih kvaliteta. Njihovim odabirom za premijerno prikazivanje u Srbiji, na Cinema City Festivalu, nudimo vam snažan izazov kojem ćete teško odoleti.

 

 

 

Više informacija:
www.cinemacity.org